Help

jakob-lorber.cc

Hoofstuk 191 Van die Hel tot die Hemel, Boek 2

15. Cado sê: “My beste vriende, julle woorde is vir my uit die hart gegryp! Christus, as Heer van die oneindigheid, moes dit ook diep gevoel het, omdat Hy so dikwels teen klereprag geywer het. Hy dra immers ook hier in die ryk van die lig, `n allereenvoudigste kleed. Ekself is die grootste vyand van elke vorm van klereprag, of hulle nou op aarde materieel, of hier in die ryk van die gees, geestelik is. Daarom gee ek julle volkome gelyk dat julle julle pragtige hemelsgewaad, wat hier nie op sy plek is nie, te verafsku. Het dit nou in julle oë geen waarde nie, dan is alles goed en wel. In my oë het selfs so `n hemelse opskikking nooit enige waarde gehad nie! Maar wat sal ons nou doen, solank die poort nog nie oop is nie? Sal ons begin te vra, te soek en te klop?”

16. Helena sê: “Ek is van mening dat ons dit mooi agterweë moet laat! As die Heer hom nie vir ons wil oopmaak nie, moet hy gesluit bly in alle ewigheid, amen!” Robert sê: “Jy het bepaald geen ongelyk nie, my liefste Helena, maar weet jy, as mens dit al sover gebring het, dat mens voor die hemelpoort staan, sou mens tog ook moeite moet doen om daardeur te kom! Vra is seker geen skande nie, soek nog minder, en wat die aanklop betref, wil ek dadelik op beide die deurvleuels `n lawaai maak wat daar nie om lieg nie! Wel, dit is vir my ook iets: Eers maak ek as engel met Sahariël al die verste hemelreise - nou is ek weer in julle geselskap en heeltemal ten einde raad! Slegs die pragtige Minerva ontbreek nog maar! Dit sou werklik `n mooi grap wees: om haar hier te kere hoor gaan oor die gesluite poort!”

Hoofstuk 191 Mobiele weergawe Kommentaar